O czym musisz przestać wiedzieć, aby rozwijać się szybciej?

By róża mogła urosnąć, potrzebuje światła słonecznego, odpowiedniej gleby i wody. Dopiero w takich warunkach ziarenko przemieni się najpierw w pąk zawieszony na łodydze, a później w piękny kwiat. A czego potrzebuje człowiek, by mógł się rozwijać?

Ok, czytasz właśnie (w zasadzie przed chwilą czytałeś i za chwile znów będziesz czytał) artykuł Bartosza Jezierskiego. Jak pewnie nietrudno zauważyć zajmuje się on coachingiem i prowadzi bloga na temat Rozwoju Osobistego<-Tutaj kliknij. Równie łatwo wywnioskować, że skoro jego artykuł jest u mnie, to blog też jest dobry, więc otwórz sobie na zakładce obok i czytaj dalej simple smile O czym musisz przestać wiedzieć, aby rozwijać się szybciej?

 

Odpowiedź jest prostsza niż myślisz – najlepszym środowiskiem dla rozwoju jest niepewność. Przeczytaj to zdanie jeszcze raz. Najlepszym środowiskiem dla rozwoju jest niepewność – pozwól tej myśli płynąć…

 

Wiele razy mam okazję rozmawiać z osobami, które zastanawiają się, jak się rozwijać lub jak mają rozwiązać dręczącą ich kwestię. Wtedy mówię im, co samemu myślę o tej sytuacji i staram się jak najlepiej przedstawić im metodę lub technikę, która może im pomóc.

 

I niestety, w większości przypadków pierwszym zdaniem jakie słyszę jest – „To jest nierealne!” lub „Tego nie da się tak zrobić”. Oczywiście wtedy zaczyna się cały proces pracy nad przekonaniami, jednak nie to jest tematem tego artykułu.

 

W omawianym przykładzie osoby, z którymi pracowałem wiedziały. One znały odpowiedź. Ta odpowiedź to „Tego nie da się tak zrobić”. Skąd ona się wzięła? W skrócie, z ograniczonej percepcji i przeświadczeniu, że to co myślą o rzeczywistości jest stanem faktycznym, a nie ich interpretacją.

 

Kiedyś, gdy gry FPS (First Person Shooter, czyli pierwszoosobowe strzelanki) jeszcze raczkowały i dostępna była jedynie technologia 2D, imitująca trójwymiarowy świat, sądzono że napisanie silnika (czyli całej architektury aplikacji), który umożliwiałby grę w pełnym trójwymiarze, jest zadaniem nierealnym. Wiele osób było przekonanymi – innymi słowy, wiedziało – że tego nie da się tak zrobić, bo według nich istniały pewne bardzo duże ograniczenia sprzętowe.

 

Jednak John Carmack tego nie wiedział. Nie wiedział, więc jemu się udało. Stworzył pierwszą trójwymiarową strzelankę, którą był Quake – i od razu został okrzyknięty geniuszem oraz traktowano go jak guru branży.

 

Tego typu historii jest wiele, a ja chciałbym, żebyś zapamiętał chociaż tę jedną. Bo z nią wiąże się bardzo przydatna wskazówka.

 

Gdy tylko sądzisz, że czegoś nie da się zrobić – wyrzuć wszelkie podstawowe założenia. Zapomnij o nich i usiądź na nowo nad całą sytuacją. W artykule o stawianiu sobie celów pisałem, że ważnym jest, aby cel był realny. I w istocie nadal podtrzymuję zdanie – jednak czasem warto odstąpić od tej reguły, gdyż w realnym świecie nie możemy trzymać się sztywno ustalonych zasad. Czasami tylko elastyczność pozwoli Ci iść do przodu.

 

Gdy tylko czujesz, że stać Cię na więcej, a jakoś nic Ci nie wychodzi – postaw sobie maksymalnie nierealny cel.

 

Timothy Ferriss w książce The 4-Hour Workweek opisuje ciekawą sytuację, gdy po jednym z wykładów dla studentów przedstawił chętnym zadanie do zrobienia – a nagrodą była wycieczka w dowolne miejsce na świecie. Zadanie polegało na skontaktowaniu się z 3 teoretycznie nieosiągalnymi osobami (J. LO, Bill Clinton itp.) i sprawienie, by chociaż jedna z nich odpowiedziała na trzy pytania.

 

Efekt? Ze wszystkich chętnych żadna osoba nawet nie podjęła się tego zadania. Wszelkie wymówki były tylko inną wersją zdania – „Wiem, że tego nie da się tak zrobić”. Studenci nie mieli w sobie niepewności, więc nawet nie zaczynali pracy. W takim przypadku, gdyby chociaż jeden student uzyskał odpowiedź na trzy pytania z nawet mniej znaną osobistością, wygrałby cały konkurs.

 

Gdy Tim opowiedział ten przykład na kolejnym seminarium, spora część tych, którzy zainteresowali się zadaniem ukończyła je w ciągu 48 godzin po wykładzie.

 

Studentom wystarczyło usłyszeć historię, która była motywatorem i jednocześnie sprawiła, że pozbyli się pewności (nie chcieli powtórzyć porażki i wymówek poprzedników) – a okazało się, że nierealne zadanie stało się jak najbardziej realne.

 

Dlatego stąd płynie lekcja także i dla Ciebie – zostaw wszelkie myśli „tego nie da się tak zrobić”. Gdy to uczynisz, postaw sobie zupełnie nierealny cel (jeśli nie masz pomysłu, przystąp do konkursu Tima) – i zacznij go realizować. Oczywiście najpierw spędzisz trochę czasu zastanawiając się, jak dokonać tego, co sobie założyłeś – jednak nierealność celu odstawi na bok wszelkie ograniczenia i wymówki, na jakie mógłbyś wpaść – i dzięki temu bardzo możliwym jest, że znajdziesz satysfakcjonujące Cię rozwiązanie.

 

A teraz wyobraź sobie, jak będziesz się czuł, gdy już osiągniesz rzecz, która wcześniej wydawała się zupełnie poza zasięgiem…

 

Pozdrawiam,

Bartosz Jezierski

Rozwój jest w zasięgu ręki!

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0.0/5 (0 votes cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)
Twoi znajomi też mogą skorzystać!
Autor: Jakub Królikowski

3 genialnych kometarzy

  1. URL pisze:
    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0.0/5 (0 votes cast)
    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)
  2. Aśka pisze:

    Witam,
    ostatnio znalazłam gdzieś zdanie „kto chce szuka sposobu, kto nie chce szuka powodu”, moim zdaniem dobrze pasuje do tego wpisu.

    A co do nierealności -- cele powinny być realne, ale wizja już przecież niekoniecznie. Jeśli naszą wizją będzie coś kompletnie nierealnego, nic nie stoi na przeszkodzie, aby najbliższe zadania/cele z nią związane były realne do szpiku,aby były w zasięgu naszej ręki. I tak wykonując kolejne czynności zmierzające do wykonania kolejnych celów, przybliżających nas do wizji, możemy dostrzec, że wizja nie jest już tak nierealna, jak się zdawało.Chodzi mi o to, że np. wizja, aby objechać świat wzdłuż i w szerz, może być dla kogoś, kto nie zna języków, nigdy nie był za granicą i nie ma na to środków, zupełnie niewyobrażalna. Jednak jeśli skupi się na poszczególnych etapach, aby to osiągnąć, może się udać.
    Najważniejsze jednak chyba jest działanie.

      (Zacytuj)

    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0.0/5 (0 votes cast)
    VA:F [1.9.22_1171]
    Rating: 0 (from 0 votes)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Connect with Facebook